Osobiście niechętnie zawisam nad przepaścią…

Nancy McWilliams w książce „Opracowanie przypadku w psychoanalizie” omawia znaczenie różnicy w systemie wartości pacjenta i terapeuty. Uczula terapeutów na rozważanie tej sprawy – jak to, jak sami widzą świat, jakie wyznają wartości, jakie mają doświadczenia, wpływa na ich spostrzeganie… Continue Reading →

Dzieci mafii, dzieci Kościoła

Dwa poruszające artykuły, dotyczące krzywdy dzieci dziejącej się w ramach systemu – mafii i Kościoła: http://wiadomosci.onet.pl/prasa/zabrac-mafii-dzieci/k8522r http://wiadomosci.onet.pl/religia/kardynal-pod-pregierzem/64t93g W obu wypadkach istota problemu wydaje mi się podobna: prawa obowiązujące w instytucji sprawiają, że dzieciom dzieje się krzywda, o której wszyscy wiedzą,… Continue Reading →

Bezimienne przerażenia a atopia

Znalazłem bardzo ciekawy tekst dotyczący doświadczeń małego dziecka w kontekście atopii. Fragment pochodzi z książki Margot Waddell „Światy wewnętrzne. Psychoanaliza i rozwój osobowości” i dotyczy koncepcji stworzonej przez Wilfreda Biona: Określenie „bezimienne przerażenie” opisuje dwa aspekty dziecięcego doświadczenia: po pierwsze, brak… Continue Reading →

Leki a psychoterapia

Pod koniec 2015 r. ukazała się książka Jeffreya Smitha „Educated Consumer”, co można przełożyć na „Dobrze poinformowany konsument”. Smith jest psychiatrą i psychoterapeutą, tutaj można przeczytać jego blog. Wart uwagi wydał mi się fragment dotyczący leków. Smith wydaje się nie… Continue Reading →

Dziura w ziemi

Złożony ciąg lektur internetowych doprowadził mnie do strony http://www.damninteresting.com/the-deepest-hole/ o najgłębszym odwiercie geologicznym. Nie wiem, jak daleko można posunąć się w stosowaniu rozmaitych metafor do opisu procesu poznawania siebie. Często mówi się np. o archeologii jako metaforze poszukiwania psychologicznych źródeł funkcjonowania danego… Continue Reading →

Ostateczna dotkliwość

Właściwie nie pozostaje mi wiele, niż przywołać słowa mistrza – słowa, które można odnieść także do psychoterapii i kondycji, w jakiej znajdować się musi człowiek, by zdecydować się na jej podjęcie. To fragment książki Czesława Miłosza „Widzenia nad Zatoką San Francisco”, wydaną… Continue Reading →

Psychoterapia to nie naprawianie ludzi

Z gazeta.pl, a konkretnie: http://weekend.gazeta.pl/weekend/1,138262,19252537,bohater-malgorzaty-halber-urodzilem-sie-z-niskiej-samooceny.html#TRwknd: Wiesz na czym polega problem z psychoterapią? Że nie pozwala na istnienie smutku i bezsilności. Taka jest współczesna narracja – idź na terapię, napraw to. A ja się właśnie nie zgadzam. Terapia nie polega na naprawianiu –… Continue Reading →

Psychoterapeutyczne pytanie „Co czujesz?”

Gdy ludzie wracają z parodniowych treningów interpersonalnych, w rodzaju Grupy Otwarcia przy Laboratorium Psychoedukacji, zasypują bliskich (a często nawet i dalszych) wszelkimi odmianami pytania „Co czujesz?”. Słyszeli to pytanie zadawane po wielokroć w czasie tej krótkiej formy terapeutycznej, i odkryli, jak… Continue Reading →