„Nie kłóćmy się przy dzieciach!” – neurobiologia a rozwód, cz. 2


Wpis jest kontynuacją artykułu o rozmowie z Danielem Siegelem nt. wpływu napięć okołorozwodowych na rozwój  emocjonalno-neurobiologiczny dziecka. Tym razem chcę zająć się słowami Siegela dotyczącymi nieuchronności odbierania przez dzieci emocji rodziców. Czytaj dalej

„Całe moje życie było kłamstwem” – (nie)prawda o życiu własnej rodziny

Jennifer Teege, "Nie chcę być dyżurną wnuczką nazisty"

Jennifer Teege, „Nie chcę być dyżurną wnuczką nazisty”, Duży Format, dodatek Gazety Wyborczej z 20 lutego 2014 r.

Czasami [matka] zapraszała mnie na weekendy. Nasłuchiwałam wtedy pod drzwiami, czy w mieszkaniu jest Hagen, jej nowy mężczyzna. Bałam się go. Pamiętam, jak kiedyś pokłócili się na podwórku przed domem dziecka i zaczął ją bić. Siostry musiały wezwać karetkę, żeby zabrała ją do szpitala.
W jej książce znalazłam takie zdanie: „Wzięłam sobie najgorszego potwora za męża, żeby ukarać się za ojca”.
Później zrozumiałam, że Amon Goeth był wielkim tematem jej życia. Tak wielkim, że nie było w nim miejsca dla nikogo innego, nawet dla własnego dziecka. Właściwie wszystkie – babcia, matka i ja – żyłyśmy w jego cieniu. Czytaj dalej

Jak rozwód rodziców wpływa na rozwój mózgu i umysłu dziecka, cz. 1

W piśmie Family Court Review (Vol. 49 No. 3, July 2011 513–520) ukazała się w 2011 r. rozmowa Jennifer McIntosh z Danielem Siegelem, dotycząca konsekwencji odkryć neurobiologicznych dla pracy sądów rodzinnych i myślenia o prawie rodzinnym. Rzecz jest kierowana do osób, dla których neurobiologia i psychologia nie są podstawowymi dziedzinami, ale które zajmują się rozstrzyganiem, jakie rozwiązania dotyczące np. rozwodu są optymalne pod względem psychologicznym dla dziecka. Siegel stara się w przystępny sposób wytłumaczyć wpływ odkryć naukowych na zasady postępowania z dziećmi, jednak tekst i tak pozostaje gęsty od specjalistycznych określeń. Czytaj dalej

Nadzieja w tym, co musimy utracić

Judith Viorst
Judith Viorst

źródło: http://graphics8.nytimes.com/images/2007/10/25/garden/25viorst600.1.jpg

Wielokrotnie podczas rozmów terapeutycznych przychodzi mi na myśl książka Judith Viorst „To, co musimy utracić”. Dzieje się tak na tyle często, iż jestem skłonna ostrożnie założyć, że autorka proponuje w niej dość uniwersalną perspektywę patrzenia na życie. Jest to mianowicie widzenie życia jako, mówiąc w skrócie, rozwoju, który się dzieje poprzez kolejne straty. Czytaj dalej

„Za moich czasów…” czyli o pułapce nostalgii

W Gazecie Wyborczej ukazała się rozmowa z dr Agnieszką Szaniawską-Bartnicką na temat korzystania przez Polaków z pomocy psychiatrycznej i psychologicznej (tutaj link do Facebooka, gdzie można znaleźć odnośnik do wywiadu). Cały tekst jest ciekawy, ale mnie szczególnie zainteresował fragment dotyczący wyobrażeń, jak to było kiedyś, i tego, jak takie wyobrażenia wpływają na ogląd teraźniejszości. Czytaj dalej

Depresja poporodowa, czy baby blues?

Depresja poporodowa, czy baby blues?

Wiele kobiet, które urodziły dziecko, doświadcza po porodzie wahań nastroju. Zdarza się, że nawet te kobiety, które w pełni akceptują swoje macierzyństwo, znajdują się nagle w sytuacji dla siebie zaskakującej, kiedy trzy dni po porodzie stoją, na przykład, pod prysznicem i rozpaczliwie płaczą. I same nie wiedzą dlaczego, ale jest im bardzo smutno. Taka sytuacja bywa zaskakująca nie tylko dla nich, ale dla całej rodziny, która nie zawsze wie, jak na to reagować. Czytaj dalej

Jesper Juul o agresji dzieci

Jesper Juul jest duńskim psychoterapeutą, pracującym z dziećmi, młodzieżą i rodzinami. Dużo pisze (po polsku ukazało się parę książek jego autorstwa), mówi (w sieci można znaleźć audiobooki, nagrania odczytów i, jak poniżej, zapisy wideo), tłumaczy. Zwraca uwagę na siłę naturalnych reakcji i zachowań (mówienia „nie”, użyteczności agresji). Bardzo wspiera kompetencje, które rodzice już mają, a wykazuje stanowczość i jednoznaczność tam, gdzie powołuje się na swoją ekspercką wiedzę. Czytaj dalej

Zbrodnia z premedytacją – z innej perspektywy

Żeby podzielić się refleksją nad pewnymi aspektami sztuki Zbrodnia z premedytacją na podstawie opowiadania Witolda Gombrowicza, o której Michał pisał niedawno, przedstawię krótkie streszczenie. Czytaj dalej

Przebudzenie z niemowlęcego snu

Cytat, który chciałbym przywołać, jest naprawdę długi. Decyduję się zamieścić go w takiej obszerności, ponieważ wydaje mi się w poruszający i wiarogodny sposób oddawać przeżycia dziecka, którego rodzice przechodzą nieustający kryzys. Czytaj dalej

Leszek Kołakowski (via Jerzy Pilch) o szczęściu

Cytat

Ciekawy cytat, którym chcę uzupełnić wczorajszy wpis o Sue Gerhardt i jej postulatach lepszej opieki dla matek małych dzieci:

Szczęście dane ludzkości to stan, którego zaznaje dziecko do szóstego roku życia w domu, w którym jest kochane.

Leszek Kołakowski (za: Jerzy Pilch, Magazyn Świąteczny, Gazeta Wyborcza, 15-16 czerwca 2013, s. 16)

Michał Czernuszczyk – psycholog, certyfikowany psychoterapeuta, superwizor aplikant Polskiego Towarzystwa Psychologicznego