O moim zamiarze


Czesław Miłosz, "O moim zamiarze"

Czesław Miłosz, „O moim zamiarze”

Czesław Miłosz w pierwszym rozdziale książki „Widzenia nad Zatoką San Francisco” pisze:

Czytałem dużo książek, ale układając ich tomy jeden na drugim i stając na nich, nie dodam sobie ani centymetra wzrostu. Ich uczone terminy są mało przydatne, kiedy próbuje się uchwycić doznania nagie, wymykające się uznanym pojęciom. Zapożyczony język dostarcza wielu ułatwień, ale też niepostrzeżenie prowadzi w swój własny labirynt, aż budzimy się w obcych nam korytarzach, z których żadne wyjście nie jest nasze. Muszę więc opierać się, sprawdzając w każdej chwili, czy nie oddalam się od tego, co naprawdę przeżyłem sam, na własny rachunek, czego dotknąłem. Nie potrafię wynaleźć nowego języka i posługuję się takim, jakiego mnie nauczono, a przecież rozróżniam, mam nadzieję, co moje, a co tylko modne. Nie potrafię wyrzucić z pamięci przeczytanych książek, ich zwalczających się teorii i filozofii, tak żeby odzyskać nigdy i nigdzie nie spotykaną niewinność, ale wolno mi być podejrzliwym i zamiast przyłączać się do chóru twierdzeń i przeczeń, zadawać pytania naiwne.

Lubię ten fragment, bo dotyczy poszukiwania. Rozdział książki Miłosza nosi tytuł „O moim zamiarze”. Chętnie się przyłączę – poszukiwanie, sprawdzanie, „co naprawdę przeżyłem”, to także mój zamiar. I coś, w czym chciałbym towarzyszyć moim pacjentom, bo wydaje mi się, że odnalezienie tego może być w życiu czymś niezwykle istotnym i pomocnym.

Michał Czernuszczyk

 

Źródło zdjęcia: http://poecology.org/wp-content/uploads/2012/02/Milosz.jpg

Co to znaczy „podejście psychodynamiczne”?

Psychoterapia psychodynamiczna

Co to jest psychoterapia psychodynamiczna

Niekiedy pacjenci pytają mnie, w jakiej szkole pracuję, czy jakie reprezentuję podejście teoretyczne. Najkrótsza odpowiedź brzmi, że pracuję psychodynamicznie. Jestem jednak przekonany, że dla bardzo wielu osób ten termin niczego nie wyjaśnia. Oczywiście w gabinecie rozmawiamy zarówno o tym, co to znaczy, jak i czym powodowane jest pytanie pacjenta. Mimo to myślę, że warto napisać parę słów o tym, co to jest psychoterapia psychodynamiczna. Zwłaszcza że trafiłem na tekst, który przystępnie i treściwie wyjaśnia to pojęcie. Czytaj dalej

Lęk psychotyczny

Antoni Kępiński

Antoni Kępiński


Ostatnio powróciłam do tekstów, które w przeszłości, gdy pracowałam terapeutycznie przede wszystkim z osobami doświadczającymi stanów psychotycznych, były dla mnie źródłem inspiracji i pomagały zrozumieć czego doświadczają cierpiący ludzie, z którymi miałam do czynienia. Opisy lęku Antoniego Kępińskiego wydają mi się ponadczasowe i niezwykle sugestywne. Czytaj dalej

Jak rozwód rodziców wpływa na rozwój mózgu i umysłu dziecka, cz. 1

W piśmie Family Court Review (Vol. 49 No. 3, July 2011 513–520) ukazała się w 2011 r. rozmowa Jennifer McIntosh z Danielem Siegelem, dotycząca konsekwencji odkryć neurobiologicznych dla pracy sądów rodzinnych i myślenia o prawie rodzinnym. Rzecz jest kierowana do osób, dla których neurobiologia i psychologia nie są podstawowymi dziedzinami, ale które zajmują się rozstrzyganiem, jakie rozwiązania dotyczące np. rozwodu są optymalne pod względem psychologicznym dla dziecka. Siegel stara się w przystępny sposób wytłumaczyć wpływ odkryć naukowych na zasady postępowania z dziećmi, jednak tekst i tak pozostaje gęsty od specjalistycznych określeń. Czytaj dalej

Nadzieja w tym, co musimy utracić

Judith Viorst
Judith Viorst

źródło: http://graphics8.nytimes.com/images/2007/10/25/garden/25viorst600.1.jpg

Wielokrotnie podczas rozmów terapeutycznych przychodzi mi na myśl książka Judith Viorst „To, co musimy utracić”. Dzieje się tak na tyle często, iż jestem skłonna ostrożnie założyć, że autorka proponuje w niej dość uniwersalną perspektywę patrzenia na życie. Jest to mianowicie widzenie życia jako, mówiąc w skrócie, rozwoju, który się dzieje poprzez kolejne straty. Czytaj dalej

Bertrand Cramer o przyczynach depresji poporodowej

Zamieściłem na facebookowych stronach blog-o-psychoterapii.pl cytat pochodzący z książki Bertranda Cramera „Co wyrośnie z naszych dzieci”, dotyczący depresji poporodowej. Temat depresji pojawia się ostatnio na blogu – chciałbym uzupełnić go opisem czynników, które mogą depresji sprzyjać, a o których właśnie pisze Cramer, szwajcarski psychoanalityk zajmujący się dziećmi i matkami. Cytat zawiera też rady dla osób bliskich kobiecie, która rodzi dziecko. Czytaj dalej

Zbrodnia z premedytacją, czyli zabójcza moc wstydu

W Teatrze Polonia przedstawienie „Zbrodnia z premedytacją” na podstawie opowiadania Witolda Gombrowicza, w reżyserii Izabelli Cywińskiej, z Wojciechem Malajkatem w roli głównej – bardzo ciekawe spojrzenie na motywację, jaka powoduje ludźmi. Czytaj dalej

Długa szarpanina, czyli o byciu rodzicem nastolatka

Podejmowaniu terapii przez rodziców nastolatków bądź ich dzieci towarzyszy pewna trudność. Mianowicie rodzice świadomie bądź nieświadomie wyrzucają sobie bycie złymi rodzicami. Zakładają, że skoro ich dziecko burzliwie przechodzi okres dojrzewania, zapewne popełnili błędy wychowawcze. Być może pocieszeniem będzie informacja, że niektórzy psychoterapeuci myślą o tym całkiem przeciwnie. Czytaj dalej

Przebudzenie z niemowlęcego snu

Cytat, który chciałbym przywołać, jest naprawdę długi. Decyduję się zamieścić go w takiej obszerności, ponieważ wydaje mi się w poruszający i wiarogodny sposób oddawać przeżycia dziecka, którego rodzice przechodzą nieustający kryzys. Czytaj dalej

Dlaczego poradniki psychologiczne nie działają, czyli paradoks maksymy „Kochaj bliźniego swego jak siebie samego”

Jeśli mamy szczęście, jako dzieci otrzymujemy coś, co Donald W. Winnicott nazwał pierwotną troską matki. Doświadczamy tego, że otrzymujemy odpowiednią opiekę, że opieka ta jest czymś naturalnym, czymś, na co zasługujemy i co wynika z miłości. To bardzo ważne doświadczenie pozwala nam w późniejszym życiu radzić sobie z przeciwnościami dzięki przeświadczeniu (to nawet coś więcej niż przeświadczenie – to wiedza), że troska o siebie jest czymś zasadniczo dobrym i uzasadnionym. Czytaj dalej