„Cisza, spokój, będzie wojna”


W weekendowej Gazecie Wyborczej ukazała się bardzo ciekawa, poruszająca rozmowa z Anną Janko, pisarką.
Anna Janko opowiada o szczególnym doświadczeniu wynikającym z jej więzi z matką. Matka była jedną z kilku osób, które przeżyły mord w zamojskiej wiosce Sochy, unicestwionej w kilka godzin 1 czerwca 1943 roku. Czytaj dalej

„Całe moje życie było kłamstwem” – (nie)prawda o życiu własnej rodziny

Jennifer Teege, "Nie chcę być dyżurną wnuczką nazisty"

Jennifer Teege, „Nie chcę być dyżurną wnuczką nazisty”, Duży Format, dodatek Gazety Wyborczej z 20 lutego 2014 r.

Czasami [matka] zapraszała mnie na weekendy. Nasłuchiwałam wtedy pod drzwiami, czy w mieszkaniu jest Hagen, jej nowy mężczyzna. Bałam się go. Pamiętam, jak kiedyś pokłócili się na podwórku przed domem dziecka i zaczął ją bić. Siostry musiały wezwać karetkę, żeby zabrała ją do szpitala.
W jej książce znalazłam takie zdanie: „Wzięłam sobie najgorszego potwora za męża, żeby ukarać się za ojca”.
Później zrozumiałam, że Amon Goeth był wielkim tematem jej życia. Tak wielkim, że nie było w nim miejsca dla nikogo innego, nawet dla własnego dziecka. Właściwie wszystkie – babcia, matka i ja – żyłyśmy w jego cieniu. Czytaj dalej

Depresja poporodowa, czy baby blues?

Depresja poporodowa, czy baby blues?

Wiele kobiet, które urodziły dziecko, doświadcza po porodzie wahań nastroju. Zdarza się, że nawet te kobiety, które w pełni akceptują swoje macierzyństwo, znajdują się nagle w sytuacji dla siebie zaskakującej, kiedy trzy dni po porodzie stoją, na przykład, pod prysznicem i rozpaczliwie płaczą. I same nie wiedzą dlaczego, ale jest im bardzo smutno. Taka sytuacja bywa zaskakująca nie tylko dla nich, ale dla całej rodziny, która nie zawsze wie, jak na to reagować. Czytaj dalej

Bertrand Cramer o przyczynach depresji poporodowej

Zamieściłem na facebookowych stronach blog-o-psychoterapii.pl cytat pochodzący z książki Bertranda Cramera „Co wyrośnie z naszych dzieci”, dotyczący depresji poporodowej. Temat depresji pojawia się ostatnio na blogu – chciałbym uzupełnić go opisem czynników, które mogą depresji sprzyjać, a o których właśnie pisze Cramer, szwajcarski psychoanalityk zajmujący się dziećmi i matkami. Cytat zawiera też rady dla osób bliskich kobiecie, która rodzi dziecko. Czytaj dalej

Długa szarpanina, czyli o byciu rodzicem nastolatka

Podejmowaniu terapii przez rodziców nastolatków bądź ich dzieci towarzyszy pewna trudność. Mianowicie rodzice świadomie bądź nieświadomie wyrzucają sobie bycie złymi rodzicami. Zakładają, że skoro ich dziecko burzliwie przechodzi okres dojrzewania, zapewne popełnili błędy wychowawcze. Być może pocieszeniem będzie informacja, że niektórzy psychoterapeuci myślą o tym całkiem przeciwnie. Czytaj dalej

Leszek Kołakowski (via Jerzy Pilch) o szczęściu

Cytat

Ciekawy cytat, którym chcę uzupełnić wczorajszy wpis o Sue Gerhardt i jej postulatach lepszej opieki dla matek małych dzieci:

Szczęście dane ludzkości to stan, którego zaznaje dziecko do szóstego roku życia w domu, w którym jest kochane.

Leszek Kołakowski (za: Jerzy Pilch, Magazyn Świąteczny, Gazeta Wyborcza, 15-16 czerwca 2013, s. 16)

Michał Czernuszczyk – psycholog, certyfikowany psychoterapeuta, superwizor aplikant Polskiego Towarzystwa Psychologicznego

Sue Gerhardt i postulat większej opieki nad młodymi matkami

Zwykle zaczynam od podania tytułu i nazwiska autora książki czy artykułu, które mnie szczególnie zainteresowały. Właściwie teraz też tak mogę zrobić. Bardzo zaciekawiła mnie książka Sue Gerhardt, Znaczenie miłości. Jak uczucia wpływają na rozwój mózgu (tłum. Beata Radwan, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2010). Jednak przede wszystkim chcę napisać o krótkim tekście tej autorki, na jaki trafiłem w brytyjskim piśmie Therapy Today (numer z czerwca 2012 r.) zatytułowany What a waste (Co za strata). Czytaj dalej

Pamela Druckerman „Dlaczego zdradzamy?”

Pamela Druckerman

Pamela Druckerman, autorka „Dlaczego zdradzamy?” i „W Paryżu dzieci nie grymaszą” – źródło www.pameladruckerman.com

Wydawnictwo Literackie (no, no) wydaje dwie książki amerykańskiej dziennikarki Pameli Druckerman. Pierwsza to Dlaczego zdradzamy?, druga – W Paryżu dzieci nie grymaszą. O Dlaczego zdradzamy? można przeczytać w najnowszych Wysokich Obcasach (nr 23/2013). Jeden z wątków poruszonych w rozmowie Ludwiki Włodek z Druckerman wydał mi się ważny z psychoterapeutycznego punktu widzenia. Chodzi mianowicie o nieprzeparte pragnienie zdradzonej strony, by usłyszeć wszystkie szczegóły zdrady. Pragnienie ludzkie, ale niestety bardzo często zabójcze dla związku. Czytaj dalej

Dlaczego jestem sama?

Takie pytanie zadaje sobie wiele kobiet trafiających do gabinetu psychoterapeuty. Najczęściej mają między 30 a 40 lat. Bywają atrakcyjne, wykształcone, mają satysfakcjonującą pracę. Są samotne. Nie identyfikują się z wizerunkiem singielki – to, że nie są w związku, to nie ich wybór. Na koncie miewają nieudane związki, krótsze lub dłuższe romanse, incydentalny seks. Czasem nawiązują znajomości przez Internet – zwykle szybko się one kończą. Czytaj dalej